De geschiedenis van de familie Payne

Wat betekent de achternaam Payne? Historische oorsprong uitgelegd

De achternaam Payne, van Engelse oorsprong, vindt zijn wortels in de Franse varianten Payen en Payens. Een plaats in Frankrijk, bekend als Payns, is eveneens verbonden met deze naam. De Latijnse term voor Payne is 'paganus', wat een plattelandsbewoner of landgenoot aanduidt, terwijl de Oudengelse variant verschijnt als 'paien'. Variaties van de achternaam zijn onder meer Payn, Pagon, Pain, Fitzpayn, Payan, Paynes, Pagan en Paines. In Engeland komt de achternaam Payne veel voor in Londen en de omliggende graafschappen in het zuiden, evenals in de noordelijke regio's Lancashire en Yorkshire. In Schotland wordt de hoogste dichtheid van Payne-families aangetroffen in de zuidelijke gebieden, met name in Lanarkshire, Midlothian, Dumfries-shire en Kirkcudbrightshire. Binnen de Verenigde Staten bevindt de achternaam Payne zich voornamelijk in staten als Texas, Missouri, Illinois, Tennessee, Oklahoma, Ohio, Kentucky, Virginia, Californië, New York en Pennsylvania. Bekende personen met deze achternaam zijn onder meer David L. Payne, een 19e-eeuwse pionier en politicus in Oklahoma; Ethel L. Payne, een vooraanstaand journaliste; John Payne, een succesvol acteur; Kevin Payne, een professioneel bokser; Sam Payne, een Deense zanger; Tim Payne, een Engelse rugbyspeler; King Payne, een vroege 19e-eeuwse leider van de Seminole-stam; John Payne, een Engelse dichter; en Bruce Payne, een acteur uit Engeland.